ΚΟΙΛΑΔΑ ΙΩΣΑΦΑΤ – Η ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ.

Το πνεύμα το άγιον με το στόμα Ιωήλ του προφήτου μας το ομολογεί «καὶ συνάξω πάντα τὰ ἔθνη καὶ κατάξω αὐτὰ εἰς τὴν κοιλάδα ᾿Ιωσαφὰτ...». (Ίωήλ 4`2.) Κατά μαρτυρία του αγίου Προφήτου Ιωήλ, ο τόπος της Κρίσεως θα είναι η κοιλάδα του Κλαυθμώνος, δηλ. η κοιλάδα Ιωσαφάτ, κοντά στα Ιεροσόλυμα

"Έξεγειρέσθωσαν και άναβαινέτωσαν πάντα τα έθνη εις την κοιλάδα Ίωσαφάτ, διότι εκεί καθιώ του διακρίναι πάντα τα έθνη κυκλόθεν" (Ίωήλ 4,12)

"Ιδού ο Μέγας και φοβερός Κριτής έρχεται να κρίνει τους ζωντανούς και τους νεκρούς, και να αποδώση στον κάθε ένα άνθρωπο κατά τα έργα αυτού. Και αυτά όλα γίνονται στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ της επιγείου Ιερουσαλήμ, καθώς γράφτηκε στις Γραφές."

(`Απόσπασμα απ` την Φοβερά οπτασία κάποιου μοναχού ονομαζόμενος Γρηγορίου, περί της φοβεράς ημέρας της κρίσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. (από Σιναϊτικό Χειρόγραφο του 15-16ου αιώνα).

«Μιχαήλ, Μιχαήλ, άρχοντα της διαθήκης, παράλαβε με το τάγμα σου τον πυρίμορφο θρόνο της δόξης μου και πήγαινε στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ. Εκεί θα τον εγκαταστήσεις σαν πρώτο σημάδι της παρουσίας μου. Γιατί πλησιάζει η ώρα που θα λάβει καθένας κατά τα έργα του».

(απόσπασμα εκ του οράματος της μέλλουσας κρίσης Του αγίου Νήφωνα Επισκόπου Κωνσταντιανής)

“Ανά μεταξύ της Ιερουσαλήμ, και του όρους των Ελαιών, από το μέρος της χρυσής πύλης, της πύλης του κομπρώνος, ολίγον μακράν, κείτεται η κοιλάς του Ιωσαφάτ, ήτις και με έτερον όνομα κοιλάς κλαυθμώνος ονομάζεται, έχει περιοχή ως τρεις χιλιάδες πατήματα οπού είναι ένα μήλι. Αυτού ήτον το κοινόν κοιμητήριον του λαού και ως σ΄ πατήματα νοτιακά φαίνεται ο μέγας τάφος του Αβεσσαλώμ, και ονομάζεται χειρ Αβεσσαλώμ, ένθα ρίπτουν οι τούρκοι λίθους προς ύβριν του Αβεσσαλώμ διατί έγινεν αποστάτης του πατρός του, αυτού πλησίον είναι ο τάφος Ιωσαφάτ του βασιλέως, διά τον οποίον και ο τόπος κοιλάς Ιωσαφάτ ονομάσθη. Εις αυτόν τον τόπον ω άνθρωποι μέλλει να φανεί ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός καθεζόμενος εις θρόνον υψηλόν ως παλαιός ημερών καθώς λέγει ο μέγας Δανιήλ όχι με ταπεινόν σχήμα, και με άπειρον έλεος ως την πρώτην του παρουσίαν, μα Βασιλεύς δεσπότης, εξουσιαστής, και κριτής ολονών των εθνών, με μεγάλην δόξαν, και μεγαλοπρέπειαν, όλος δικαιοσύνη, όλος φοβερός όχι συντροφούμενος από ανθρώπους γηίνους, μα από τα στρατεύματα των ουρανίων ταγμάτων……………………………όχι με σάρκαν παθητήν αμί με απαθήν ουσίαν, όχι σωτήρ πολυέλεος της ανθρωπίνης φύσεως μα κριτής δικαιότατος, όχι προσκαλών τους αμαρτωλούς εις μετάνοιαν, μα τιμωρητής των αμετανοήτων, όχι με σημείον λαμπρού αστέρος μα με σκότος βαθύτατον του ηλίου, διατί τότε ο ήλιος ο λαμπρός θέλει σκοτεισθή, η πάμφωτος σελήνη θέλει θολωθή, οι αστέρες του ουρανού θέλουν πέσει, και άπας ο κόσμος θέλει τυλιχθή ως βιβλίον, διά να δώσουν σημεία φανερά των ανθρώπων να γνωρίσουν πως ο Κριτής είναι αυστηρός, αδέκαστος, αυτού άπας ο κόσμος, πάσα φυλή, πας άνθρωπος, πάσα γλώσσα, βασιλείς,………δούλοι και δεσπόται, τύραννοι και εξουσιασταί, πλούσιοι, πένητες, άρχοντες και αρχόμενοι, γέροντες, νέοι άνδρες και παιδία, με την φοβεράν φωνήν της βροντολαλούσης σάλπιγγος όταν ο ουράνιος άγγελος δώση το σημείον, εν τω άμα όλοι γυμνοί, εις μίαν αδιάφορον ηλικίαν μέλλουσι να συναθροισθούν, και από τα τέσσαρα του κόσμου μέρη με νέφαλα να αρπαχθούν και εν μία ροπή έμπροσθεν εις τον φοβερόν κριτήν να παραστούν,

Πηγή : ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΚΑΛΟΥΔΗ ΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ, ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΡΙΟΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΟΠΩΝ ΟΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΠΟΛΙΝ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, ΕΝΕΤΙΗΣΙΝ 1683, σσ. ρμα΄ κ.ε.

BERDYAEV NIKOLAI

"H ΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ"

Παρουσίαση

Το πρόβλημα των σχέσεων ανάμεσα στην κουλτούρα (culture) και τον πολιτισμό (civilisation) είναι το πιο οξύ πρόβλημα αυτής της ιστορικής ώρας που ζούμε. Είναι καθαυτό το πρόβλημα της τύχης που μας αναμένει. Ωστόσο τίποτα δεν εκφράζει τον άνθρωπο όσο η μοίρα του. Οι εποχές κρίσεων και ιστορικών καταστροφών προκαλούν έναν σοβαρό έλεγχο της ιστορικής μοίρας των εθνών και της κουλτούρας των. Ο δείκτης του ρολογιού που δείχνει την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας σημαδεύει την προσέγγιση της μοιραίας ώρας, της ώρας του λυκόφωτος που πέφτει. Είναι η ώρα που ανάβουν φωτιές όταν η νύχτα πλησιάζει. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)

Λεπτομέρειες

Ξενόγλωσσος τίτλος	LE DESTIN DE LA CULTURE
Εκδότης	ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ/ΕΥΘΥΝΗ
Χρονολογία Έκδοσης	Απρίλιος 1992
Αριθμός σελίδων	80
Διαστάσεις	20x13
Πρόλογος	ΤΣΙΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ
Μετάφραση	ΤΣΙΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ

                             BERDYAEV NIKOLAI

"ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ"

Παρουσίαση

Διαχρονικός ο Ρώσος φιλόσοφος Ν. Μπερντιάεφ· οι επισημάνσεις του, «Για την αξία του Χριστιανισμού και την απαξία των χριστιανών», στις αρχές του 20ου αιώνος, παραμένουν και στις ημέρες μας επίκαιρες. Τα σφάλματα των χριστιανών, κληρικών ή λαϊκών, ατομικά και συλλογικά, ως ανεξόφλητα γραμμάτια, επιδεικνύονται κάθε φορά που οι εθελοτυφλούντες κατήγοροι του Χριστιανισμού, επιχειρούν να μειώσουν και να απαξιώσουν την ίδια την αλήθεια του Χριστού. Αναμφιβόλως τα σκάνδαλα δυσφημίζουν τον Χριστιανισμό και κρατούν πολλούς μακριά του. Όμως εκείνα είναι άραγε που εμπόδισαν την εφαρμογή του Χριστιανισμού στον κόσμο; Στο βιβλίο αυτό επιχειρείται μια απάντηση. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Λεπτομέρειες

ISBN13	9789603155935
Εκδότης	ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ
Χρονολογία Έκδοσης	Δεκέμβριος 2011
Αριθμός σελίδων	88
Διαστάσεις	19x12
Πρόλογος	ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Μετάφραση	ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάγιεφ γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1874 στο Κίεβο. Το 1894 έγινε δεκτός στην Σχολή Ευελπίδων του Κιέβου. Ωστόσο, το περιβάλλον της στρατιωτικής σχολής δεν ενέπνευσε τον ανήσυχο νεαρό και έτσι την εγκαταλείπει και εγγράφεται στην Σχολή Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου "Άγιος Βλαδίμηρος" του Κιέβου. Η συμμετοχή του στο φοιτητικό κίνημα καταλήγει στην σύλληψή του το 1898, την προφυλάκισή του για ένα μήνα, την δίκη, την καταδίκη και την εξορία του στην Βολογκντά για το διάστημα 1901-1902. Την εποχή εκείνη ήταν ήδη γνωστός ως μαρξιστής και ως ο συγγραφέας του άρθρου "Α. Φ. Λάνγκε και η κριτική φιλοσοφία σε σχέση με τον σοσιαλισμό", το οποίο ο Κάουτσκι είχε δημοσιεύσει στο επίσημο όργανο του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος "Νέα Εποχή". Το διάστημα 1905-1906 από κοινού με τον Σ. Ν. Μπουλγκάκοφ ο Μπερντιάγιεφ αναλαμβάνει επικεφαλής του περιοδικού "Ζητήματα Ζωής". Το ταξίδι του στο Παρίσι τον χειμώνα του 1907-1908 και η στενή του φιλία με τον Μερεζκόφσκι και τον κύκλο του τον ωθούν να στραφεί προς την Ορθοδοξία. Επιστρέφοντας στη Ρωσία εγκαθίσταται στη Μόσχα, γίνεται μέλος ενός κύκλου φιλοσόφων, οι οποίοι συσπειρώνται γύρω από τον εκδοτικό οίκο "Δρόμος" και λαμβάνει ενεργό μέρος στην ίδρυση και λειτουργία της θρησκευτικής και φιλοσοφικής εταιρείας στην μνήμη του Βλαδίμηρου Σολοβιόφ. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των αναζητήσεων είναι ένα από τα κορυφαία του έργα, "Η φιλοσοφία της ελευθερίας", το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας το 1911. Το 1918 ιδρύει την Ελεύθερη Ακαδημία Πνευματικού Πολιτισμού ενώ παράλληλα γράφει το βιβλίο του "Η φιλοσοφία της ανισότητας", το οποίο κυκλοφόρησε στο Βερολίνο το 1923. Το 1920 εκλέγεται τακτικός καθηγητής της Ιστορικο-Φιλολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Μόσχας. Το 1921 συλλαμβάνεται για την υπόθεση του επονομαζόμενου "κέντρου τακτικής", αλλά απελευθερώνεται. Το καλοκαίρι του 1922 συλλαμβάνεται και πάλι, ενώ το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς απελαύνεται από την Ε.Σ.Σ.Δ. Τα επόμενα δύο χρόνια, 1922-24 ζει στο Βερολίνο, απ' όπου η φήμη του εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και κυρίως ο πόλεμος μεταξύ της χιτλερικής Γερμανίας και της Ε.Σ.Σ.Δ., προκάλεσε μια όξυνση των πατριωτικών συναισθημάτων του μεγάλου αυτού Ρώσου στοχαστή. Το πρώτο μεταπολεμικό του βιβλίο "Η ρωσική ιδέα", που κυκλοφόρησε στο Παρίσι το 1946, ήταν αφιερωμένη στον αναστοχασμό της ιστορίας της Ρωσικής επανάστασης. Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάγιεφ πέθανε δουλεύοντας στο γραφείο του, στο σπίτι του λίγο έξω από το Παρίσι, στις 23 Μαρτίου 1948.

ΟΙ ΣΙΔΕΡΕΝΙΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

(Αγιοταφίτες μοναχοί)

Ευαγγέλιο Κυριακής: Ιωάν. δ΄ 5-42

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν  Ἰακὼβ  Ἰωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· 6 ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ  Ἰακώβ. ὁ οὖν  Ἰησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὥρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη. 7 ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ....

 Κυριακή της Σαμαρείτιδος σήμερα, 10 Μαϊου του σωτηρίου έτους 2015 και κατά την ανάγνωση του ιερού Ευαγγελίου, ο νους μου πηγαίνει στην πόλη Συχάρ της Παλαιστίνης, στην αρχαία Σαμάρεια! Είναι πράγματι εκπληκτικό, ευλογία Θεού, να έχεις επισκεφτεί τους Αγίους Τόπους και κατά την ανάγνωση του Ευαγγελίου να θυμάσαι τα μέρη εκείνα, όπου πάτησε ο Κύριος και  δίδαξε! Ξέρεις , πλέον, άπαξ δια παντός, ότι όσα εξιστορούνται στο Ευαγγέλιο είναι αλήθεια! Λόγου χάρη , λέγεται στα ιερά κείμενα ότι "ανάβηθι Ιησούς εις Ιεροσόλυμα" και ξέρεις ότι είναι όντως έτσι, γιατί τα Ιεροσόλυμα είναι σε οροπέδιο! Αναφέρεται, επίσης, η λίμνη της Γεννησαρέτ ως θάλασσα, γιατί όντως είναι μεγάλη λίμνη και μοιάζει σαν θάλασσα! Ανατριχιάζεις ενθυμούμενος, κατά την ακρόαση του Ευαγγελίου, το φρέαρ του Ιακώβ, το λεγόμενο και "παρθένο μνημείο", γιατί αφενός εκεί κάθησε ο Θεός των πάντων και γιατί στέκει εκεί χιλιάδες χρόνια!

   

 Αναρωτήθηκε , όμως, κανείς αν θα μπορούσε να δει αυτά τα τεράστια χριστιανικά μνημεία, εάν δεν τα φύλατταν οι σπουδαίοι Αγιοταφίτες μοναχοί; Τί θα γινόταν αν τα' χαν Εβραίοι ή Παλασταίνιοι κι αν σε αυτά δεν κυμάτιζε η Ελληνική σημαία; Αυτά τα εναγώνια ερωτήματα "νοιώθει στο πετσί του" κάθε προσκυνητής των Αγίων Τόπων που βλέπει από κοντά τους κόπους, τις απειλές της ζωής τους και τις αντίξοες συνθήκες κάτω από τις οποίες κρατάνε Χριστιανικά  πάνω απ' όλα, αλλά και Ελληνικά αυτά τα κορυφαία μνημεία οι αγιοταφίτες μοναχοί!

 Λόγω της ημέρας,  η σκέψη μου τρέχει στο φρέαρ του Ιακώβ, στη Παλαιστινιακή, πλέον, πόλη Συχάρ! Εκεί, στην καρδιά του κράτους της Παλαιστίνης, λίγα χιλιόμετρα μακρυά από την πρωτεύουσα Ραμάλα, εκεί που κατά τις οδικές επιγραφές "απαγορεύεται αυστηρά η είσοδος σε Ισραηλινούς πολίτες"! Σε αυτήν την πόλη,λοιπόν,βρίσκεται το πηγάδι του Ιακώβ, όπου συνάντησε ο Χριστός τη Σαμαρείτιδα και είχαν εκείνο τον εκπληκτικό θεολογικό διάλογο για το που πρέπει να λατρεύεται ο Θεός.Σε αυτό το προσκύνημα μαρτύρησε το 1979 ο άγιος Φιλούμενος από φανατικούς σιωνιστές που εποφθαλμιούσαν το ίδιο το προσκύνημα! Στην περίλαμπρη εκκλησία της Αγίας Φωτεινής που περικλείει το πηγάδι του Ιακώβ, βρίσκεται τώρα, ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή μαχητές Αγιοταφίτες, ο γέροντας Ιουστίνος!

  Ο γέροντας Ιουστίνος, πέρασε πάρα πολλά για να κρατήσει ζωντανό, μα πάνω απ' όλα Ελληνορθόδοξο το προσκύνημα! Επέζησε από πολλές απόπειρες δολοφονίας εναντίον του!Αντιστάθηκε στο σιωνιστή δολοφόνο του Αγίου Φιλουμένου, ο οποίος, θρασύτατα, ως γνήσιος σιωνιστής, γύρισε στον τόπο του εγκλήματος για να αποτελειώσει και  το γέροντα Ιουστίνο! Όμως, ο θαρραλέος γέροντας, ως "λέοντας" πάλεψε μαζί του και κατάφερε να τον ακινητοποιήσει και να τον κάνει να ομολογήσει για τη δολοφονία του Αγίου.

Κι ο άγιος δεν τον άφησε,όμως έτσι! Κατά τον πόλεμο της πρώτης Ιντιφάντα , όταν ρουκέτες έπεφταν στη Σαμάρεια, ο άγιος Φιλούμενος εμφανίστηκε στην σκεπή της Αγίας Φωτεινής κι έδιωξε τις ισραηλινές βόμβες , σώζοντας το γέροντα Ιουστίνο.

Αξιοθαύμαστες, όμως, ήταν και οι ανθρωπιστικές ενέργειες του γέροντα Ιουστίνου, ο οποίος κατά τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο περιμάζεψε τους Παλαιστίνιους κατοίκους και τους έθρεψε! Μάλιστα, ήταν τόσο σημαντική η συνδρομή του, που ο ο ίδιος ο Γιασέρ Αραφάτ ήρθε στη Σαμάρεια για να του απονείμει μετάλλιο. Ωστόσο, ο γέροντας Ιουστίνος, ως γνήσιος ταπεινός μαθητής του Κυρίου δεν ζήτησε τιμές! Το μόνο που ζήτησε ήταν άδεια για να κτίσει περικαλλή ναό πάνω από το πηγάδι του Ιακώβ, ώστε να προστατεύσει το προσκύνημα, όπερ και εγένετο, κατόπιν αδείας του Αραφάτ. Γι αυτό το λόγο , ο γέροντας δεν ξέχασε τον ευεργέτη του ναού της Αγίας Φωτεινής και μέσα στο αρχονταρίκι του μοναστηριού έχει,ακόμη και τώρα το κάδρο του Αραφάτ!

  Παρολαυτά, αυτοί που ξέχασαν τον ηρωικό γέροντα Ιουστίνο, ήταν μερικοί αγνώμονες Παλαστίνιοι ντόπιοι, οι οποίοι λειτουργούντες "ως αχάριστοι Ιούδες", πρόδωσαν πολλές φορές την εμπιστοσύνη που τους έδειξε και την βοήθεια που τους παρείχε ο γέροντας και είτε αποπειράθηκαν να τον σκοτώσουν , είτε τον απείλησαν με όπλο!

Τελευταίο , δυστυχώς, θλιβερό γεγονός αυτής της αχάριστης και ποταπής συμπεριφοράς ήταν η απειλή που δέχτηκε ο γέροντας Ιουστίνος την Τετάρτη του Πάσχα, 15-04-2015!

Αλγεινή, εντύπωση, όμως, προκαλεί το γεγονός  πως ούτε ένα χριστιανικό ιστολογιο ή ιστοσελίδα δεν ανέφερε το γεγονός αυτό, ενώ η περίπτωση αναφοράς του γεγονότος από τηλεόραση ή εφημερίδες ούτε για αστείο δεν μπορεί να αναφερθεί!

Κλείνοντας, θέλω να τονίσω πως πρέπει όλοι να δείξουμε έμπρακτα τη βοήθεια μας στου Αγιοταφίτες μοναχούς, "τους σιδερένιους φύλακες  της πίστεως μας" , είτε στέλνοντας χρήματα,είτε υλικά αγαθά, είτε γνωστοποιώντας και καταγγέλλοντας  τις απειλές που αυτοί δέχονται από Ισραηλινούς ή Παλαιστινίους!

Υγ: Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο στους "σιδερένιους φύλακες της Αγίας ημών Πίστεως ": στο γέροντα Ιουστίνο του φρέατος του Ιακώβ, στο γέροντα Ιγνάτιο της μονής των Ποιμένων (Μπετσαχούρ) της Βηθλεέμ, στο ηρωικό γέροντα Ιερόθεο Σηφάκη της μονής Οσίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου με τις 12 απόπειρες αυτοκτονίας εναντίον του από Παλαιστινίους, στους γέροντες του σημαντικότερου μοναστηριού στον κόσμου, του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου και σε όλους τους Αγιοταφίτες.

Οι άνθρωποι μπορεί να τους ξεχνούν, αλλά ο πανάγαθος Θεός ποτέ+

+Χριστός Ανέστη+

                                                                       - Innerland-

                                                                                                    10-05-2015

                                                                                           Κυριακή της Σαμαρείτιδος

                                         

Άγιος νεομάρτυρας Φιλούμενος

γέροντας Ιουστίνος

φρέαρ του Ιακώβ

https://www.youtube.com/watch?v=CuMTATARuY8

              +ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ, ΣΤΟ ΟΡΟΣ         

          ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ+

ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΧΩΡΙΟ DUBBURIYA

ΕΙΣΟΔΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ

Η ΠΕΤΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ

ΚΩΔΩΝΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΜΟΝΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ

150 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΣΑΠΙΣΜΑΤΟΣ

  Πολλά χρόνια ακούω να χαρακτηρίζεται, ιδίως, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, ως το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα! Στην αρχή δεν έδωσα σημασία! Μετά, άρχισα να αναρωτιέμαι πως μπορεί έντεκα ποδοσφαιριστές, ακόμα και όλοι,ανεξαιρέτως, εθνικής καταγωγής, να αντιπροσωπεύουν όλο το κράτος ή ακόμα κι όλο το έθνος! 

  Μετά το χθεσινό αγώνα της πρεμιέρας του παγκοσμίου κυπέλλου ποδοσφαίρου , όπου η Εθνική έχασε 3-0 από την Κολομβία, κατάλαβα, τελικά, μετά από τόσα χρόνια, πόσο δίκαιο  είχαν και τι εννοούσαν αυτοί που χρησιμοποιούσαν τον όρο "αντιπροσωπευτικό συγκρότημα " για  την ομάδα ποδοσφαίρου! 

Πράγματι, βλέποντας το χθεσινό αγώνα με την Κολομβία,αντιλήφθηκα πως επάξια αυτήν η ομάδα αντιπροσωπεύει τον ελληνικό λαό! Έναν λαό άνευρο, απαθή, με σημαία "τη γουμαροποίηση" και την αρχή της ήσσονος προσπάθειας"! Ένα λαό που ξεχνάει πολύ γρήγορα το στόχο του, όταν αυτός περιέχει εργασία, αλλά που ποτέ δεν τον ξεχνά, όταν αυτός έχει καλοπέραση! Έναν λαϊφστάλι λαό, με τατουαζοβαμμένους μπλαράδες" που ξεπερνούν στο ποζεριλίκι ακόμα και τους Ιταλούς! Ακριβώς, όπως και η ομάδα ποδοσφαίρου. Και μην μου αρχίσετε να μου αραδιάζετε για επιτυχίες και τέτοια, γιατί  οι πολλές επιτυχίες είναι ίδιον του πετυχημένου! Η μία επιτυχία (και συμπτωματική ) είναι ο "φερετζές" του αποτυχημένου!

                                                                                                                 Innerland

                                                                                                               15-06-2014

• 
  
• 

  
  

Ένας άγιος άστεγος… (μια αληθινή και διδακτική ιστορία)

 Η ματιά του με διαπερνούσε ενοχλητικά στο αργό περπάτημα μου λίγα μέτρα πιο πέρα…
Αναζητούσα κάτι άλλο, αλλά προέκυψε αυτό το βλέμμα που σαν να μου μιλούσε χωρίς ήχο με καθήλωσε και με γέμισε ενοχές
Εγώ κρατώντας μια τυρόπιτα και ένα μπουκάλι νερό αμέριμνος αλλά και ψυχρός, εκείνος ένας πεινασμένος και κομματιασμένος ψυχικά περίμενε όχι την τυρόπιτα, αλλά το τέλος που δεν ερχόταν…
Τον κοίταξα άλλη μια φορά και του την προσέφερα μαζί το νερο…Την πήρε στα χέρια αλλά δεν την έφαγε
«Ένα τσιγάρο έχεις να μου δώσεις;»
«Δεν καπνιζω», του λέω, άλλα τρέχω στο περίπτερο δίπλα του και αγοράζω ένα πακέτο, δεν θυμάμαι και ποια μάρκα…
Το προσφέρω χαμογελώντας και καθώς απομακρύνομαι μη έχοντας να δώσω κάτι άλλο, ξεκίνησε η δίκη του προσφορά!!!
«Το τσιγάρο με σκοτώνει, ενώ η τυρόπιτα ανανεώνει το ραντεβού με την κόλαση για αργοτερα…»
Τον κοίταζα σιωπηλός και ακίνητος δείχνοντάς του το ενδιαφέρον που ζητούσε για να συνεχίσει…
«Δεν με παίρνει ρε φίλε η Παναγιά, με αφήνει εδώ να ταλαιπωρούμαι, να βλέπω την πατρίδα να στοιχειώνει και να μη μπορώ να τη βοηθήσω…
Τα παιδιά και τους νέους να χάνονται στην απελπισία, χωρίς προοπτική και όνειρα και λιώνω…Τους αρρώστους αβοήθητους, τους γέροντες πεταμένους και εκείνα τα ορφανά ξεχασμένα στα ιδρύματα και μαυρίζει η καρδιά μου…
Ο Χριστός είναι εδώ συνέχεια δίπλα μου και όσο τον παρακαλάω να με πάρει μαζί του με αφήνει να κοιμηθώ και ξανάρχεται μόλις ξυπνήσω…
Δεν έχω και άλλη παρέα αλλά ούτε και παράπονο…Όποτε Τον φωνάξω τρέχει συνέχεια να με ακούσει…
Αν ζητήσεις από τον πρωθυπουργό ακρόαση δεν θα τον δεις ποτέ…Ο άρχοντας όμως όλου του κόσμου έρχεται αμέσως…»
Δακρύζει και σταματάει να μιλάει κοιτώντας αλλού…
Κάθισα δίπλα του και περίμενα να συνεχίσει, ήταν τόσο ζεστά, παρά το κρύο, που νόμιζες ότι έχει σόμπα κοντά του…
Τώρα με κοιτάζει και χαμογελάει…
«Δώρο από τον Χριστό είναι η σόμπα, μη σου πω ότι το βράδυ ξεσκεπάζομαι»
Χλόμιασα γιατί διάβασε τη σκέψη μου…!Κατάλαβα ότι δεν είναι τυχαίος άνθρωπος…
«Η δικαιοσύνη του Θεού είναι πιο μεγάλη από ότι φαντάζεσαι…
Αν κάνεις φόνο, η ανθρώπινη επιείκεια του δικαστηρίου θα σε βγάλει από τη φυλακή σε λίγα χρόνια, ενώ για το ίδιο αδίκημα σου λένε ότι θα πας στην κόλαση αιώνια…
Είναι δυνατόν ο άνθρωπος να είναι ποιο επιεικής από τον Θεό;
Αν μετανοήσεις για τις πράξεις που σε βαραίνουν, θα συγχωρεθείς αμέσως από τον Χριστό, γι’ αυτό να μην είσαι τόσο αυστηρός με τον εαυτό σου…
Δώσε του την ευκαιρία να διορθωθεί και μη καταδιώκεσαι από τους τύπους και το καθήκον…Κάνε την προσευχή σου πάντα και μην αφήνεις τον εαυτό σου έξω από την ευλογία του Χριστού…»
«Θέλω αν μπορείς να προσευχηθείς για εμένα», του ζητώ…
«Αν εγώ φάω την τυρόπιτα που μου πρόσφερες, εσύ θα χορτάσεις; Να προσεύχεσαι στον Χριστό όπως και εγώ και να έχεις πίστη…»
Καθώς σηκώνομαι να φύγω, ενώ εκείνος πήρε την τυρόπιτα στα χέρια με κοιτάζει χαμογελώντας και μου λέει:
«Τόση ώρα οι τρεις μας θα μπορούσαμε να παίξουμε και ξερή(παιχνίδι με χαρτιά), αλλά μάλλον εσύ ήθελες μόνο να ακούσεις…
Ο φίλος μου θα σε βοηθήσει να βρεις αυτό που ζητάς…»
Ποτέ δεν περίμενα ότι παίρνοντας ένα πακέτο τσιγάρα και μια τυρόπιτα θα δεχόμουν σαν αντίτιμο την σοφία ενός άγνωστου άστεγου, τη δωρεάν ακτινογραφία των ανησυχιών μου και τη διαβεβαίωση ότι ο φίλος του ο Χριστός θα μου τις απαλύνει…
Οι άνθρωποι του Θεού βρίσκονται ανάμεσα μας και όποιος έχει ανοικτά μάτια μπορεί να δει το θέλημα Του αλλά και την χάρη Του, αυτήν που μεταμορφώνει έναν άστεγο σε σοφό, έναν άγνωστο σε φίλο, έναν άνθρωπο σε αδελφό !!!

Πηγές:Με παρρησία-xristianos.gr-fdathanasiou.wordpress.com

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ

 Ο Όλι Ρεν, αυτός  ο "τιτάνας" της ευρωπαϊκής πολιτικής, έχει παραδεχτεί, μεταξύ των άλλων, πως αν εφαρμόζονταν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα αυτά τα μνημονιακά μέτρα που γονάτισαν τον ελληνικό λαό, ο λαός αυτής της χώρας θα ξεσηκωνόταν! Βλέποντας, όμως, τον ελληνικό λαό να μένει τόσα χρόνια άπραγος, πραγματική "στήλη άλατος" σαν τη γυναίκα του Λωτ, άρχισα να κάνω κάποιες λογικές διεργασίες στο μυαλό μου που κατέληξαν σε ένα ερώτημα.

 Το ερώτημα αυτό είναι το εξής:γιατί ο ελληνικός λαός δεν ξεσηκώνεται; Προσπαθώντας να βρω απάντηση στο άνωθεν ερώτημα, έκανα αυτόν το συλλογισμό: καλά, εμάς στην ιστορία μάς έμαθαν για τις τόσες επαναστάσεις και εξεγέρσεις του ηρωϊκού (κατά τ' άλλα) ελληνικού λαού.Επίσης, χρόνια τώρα χλευάζουμε τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς λαούς, ως κοιμισμένους και ¨άνευ επαναστατικής φλόγας εντός τους"! Άρα για αυτό που συμβαίνει τώρα, ότι δηλαδή "σφυρίζουμε κλαρίνο κλέφτικο" πάνω στο βουνό" (και μάλιστα όχι επαναστατικό) για τα όσα οδυνηρά συμβαίνουν σε μας δύο εξηγήσεις μου ρχονται στο μυαλό.

  Η πρώτη είναι ότι ίσως δεν είμαστε και τόσο επαναστατικός λαός και η ιστορία μας , αναφερόμενη στις πολυάριθμες επαναστάσεις μας είναι , κατά κύριο λόγο, ψευδεπίγραφη! Απορρίπτω, διαρρήδην, αυτήν την εξήγηση, γιατί οι τόσες ιστορικές πηγές, ελληνικές και ξένες, αποδεικνύουν πως, πράγματι, ήμασταν (όχι είμαστε) ένας ηρωϊκός λαός! Άρα , κάτι άλλο συμβαίνει.

   

  Η δεύτερη και επικρατήσασα εξήγηση είναι ότι άλλος λαός ήταν αυτός που κατοικούσε στην Ελλάδα μέχρι το ηρωϊκό 40' και άλλος  λαός κατοικεί ,μεταπολιτευτικά, στη χώρα.

   Τώρα, γιατί διαβρώθηκε ο τωρινός λαός, είναι ένα ερώτημα στο οποίο έδωσε αφοπλιστική και ιστορική απάντηση ένα φιλαράκι. Μου λέει, λοιπόν: "Ξέρεις γιατί έγιναν όλα αυτά"; "Γιατί όλοι δουλεύουν με το στόμα"!

  Αμέσως, σαν "να άπλωσα όλο τον τραχανά" κάτω και είδα την όλη προβληματική κατάσταση της χώρας να περνάει μπροστά μου σαν "τηλεταινία". Ποιοι δουλεύουν με το στόμα;  Οι πλειοψηφία των 900.000 αρχόσχολων δημοσίων υπαλλήλων, που όχι μόνο με το "μπλα μπλα " χωρίς κόπο καθόλου μπήκαν στο δημόσιο, αλλά και με το "μπλα μπλα" διατηρούν θέσεις ή παίρνουν μετατάξεις και προαγωγές σε "φιδότρυπες"!

    Οι διάφοροι "παραπολιτικοί δημοσιοσχεσίτες" δουλεύουν με το στόμα που γυρνάνε από γενικές γραμματείες σε ανεξάρτητες αρχές ή σε αρχές για την ισότητα των φύλων ή ξέρω εγώ για την προστασία της φωλιάς του μπούφου.Μετά βλέπεις , κάτι 26αρηδες που στο βιογραφικό τους φαίνεται ότι έχουν πάρει "αμπαλαέα¨" τις ανεξάρτητες αρχές ή τους οργανισμούς και λες ότι εσύ , τελικά, ως φαίνεται, είσαι άχρηστος που δεν έχεις κάνει ούτε το 1/10 από αυτούς!

  

    Οι "δημαρχοβουλευτάδες" δουλεύουν με το στόμα, καθώς άμα δεν έχεις τι να κάνεις, είναι ωραία και επικερδής μπίζνα να βγαίνεις κάθε τέσσερα έτη δημαρχοβουλευτής!

   Όλες αυτές οι παρασιτικές τάξεις της ελεύθερης οικονομίας που ανθούσαν, κατά την εκσυγχρονιστική περίοδο, δούλευαν με το στόμα. Κάτι διαφημιστές, κάτι χρηματιστές, κάτι "Megaλοι" παρατρεχάμενοι που έπαιρναν άφθονο χρήμα από αεριτζίδικες εταιρείες με δάνεια που προέρχονταν από ελληνικό "λαϊκό χρήμα"!  

    Τέλος οι σφουγγοκωλάριοι του μνημονίου  στην παρούσα φάση δουλεύουν με το στόμα και κάνοντας τα παπαγαλάκια σε κανάλια και ιστολόγια βγάζουν άφθονο μαύρο χρήμα! Να μην ξεχάσω, εν κατακλείδι, και πολλές γκόμενες που "δουλεύοντας με το στόμα" πέτυχαν, αλλά και πετυχαίνουν, ακόμα, να ανήκουν όχι σε μία μόνο από τις ανωτέρω αναφερόμενες κατηγορίες, αλλά ενδεχομένως και σε πολλές μαζί.

    

                                                 Αφιερώνεται στο φίλο Μπίλλυ

                                                                     Ιnnerland

                                                           Μ. Σάββατο 19/04/2014

                                           Καλή Ανάσταση