Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2013





ΟΙ ΔΥΟ ΛΥΚΟΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ




Ένας ηλικιωμένος Ινδιάνος, προσπάθησε να διδάξει ένα μάθημα ζωής στον εγγονό του, λέγοντας του την εξής ιστορία.

"Μέσα μας, γίνεται μια μάχη. Μια μάχη δίχως τέλος, μεταξύ δύο λύκων. Ο ένας λύκος είναι κακός, ζηλόφθονος, λυπημένος, άπληστος, αλαζόνας, μεμψίμοιρος, οι ενοχές του τον κυνηγάνε, νιώθει πάντα κατώτερος, ψεύδεται και θέλει να έχει πάντα το πάνω χέρι. Μεγάλος εγωιστής." Συνεχίζοντας είπε, "Ο άλλος είναι καλός, ειρηνικός, χαρούμενος, ελπιδοφόρος, γαλήνιος, ταπεινός, ενσυναισθητός, γενναιόδωρος, συμπονετικός, έμπιστος, τους αγαπάει όλους και λέει πάντα την αλήθεια. Η μάχη αυτή γίνεται μέσα σου και μέσα στην ψυχή του κάθε ανθρώπου".

Ο νεαρός, σκεπτόμενος στην αρχή, μετά από λίγο ρώτησε, "Ποιός από τους δύο θα νικήσει;". Ένα μειδίαμα φάνηκε στα χείλη του ηλικιωμένου Ινδιάνου και με απλότητα απάντησε, "Αυτός που ταΐζεις."

Ακούγοντας αυτήν την ιστορία αδέρφια μου, καλό θα ήταν να μην ξεχνάμε πως η επιλογή είναι πάντα δική μας, για το ποιοί είμαστε. Ο Θεός μας έχει χαρίσει το μεγαλείο, του να είμαστε ελεύρθεροι, κάτι που εμείς πολλές φορές ξεχνάμε. Καθημερινά ακούμε τον εαυτό μας να λέει, "ο διάβολος με έκανε να κάνω την αμαρτία". Όσο και να μας πειράξει αυτός, αν εμείς αγαπάμε τον Χριστό θα αντισταθούμε. Όταν κάποιος σε οπλίζει με ένα μαχαίρι ή ένα όπλο, η επιλογή πάλι δική σου είναι, αν θα σκοτώσεις ή όχι. Δεν θα υπάρξει στιγμή στην ζωή μας όπου δεν θα έχουμε την δυνατότητα της επιλογής, από το μικρό ψεματάκι που θα πούμε μέχρι την ώρα εκείνη που θα μας προσφερθεί το χάραγμα, η επιλογή είναι δική μας. Για αυτό πάντα να ελέγχουμε τον εαυτό μας, να σκεφτόμαστε, " Σήμερα κάναμε την μικρή μας υπέρβαση;" είτε αποφεύγοντας το μικρό ψεματάκι, είτε το μεγάλο. Οι μικρές υπερβάσεις με την βοήθεια του Θεού, θα μας οδηγήσουν στην μεγάλη. Μόνο την πρόθεση μας να δει ο Θεός, το 1+1 το κάνει 3. Γιατί; Γιατί είναι Θεός.

Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε λοιπόν, ο καλός λύκος στην μάχη και μακάρι ο Κύριος Ιησούς Χριστός να μας γιατρέψει τις πληγές. Αμήν. 

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013


ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗΣ...ΣΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ



  Παρακολουθώντας σήμερα (30-1-2013) το μεσημέρι μία ενημερωτική εκπομπή ευειδούς κυρίας, είδα μία σχετική έρευνα για ένα θέμα που καιρό τώρα στριφογυρνούσε στο μυαλό μου. Το θέμα αυτό είχε αποκρυσταλλωθεί μέσα μου και από αυτό προήλθε ο τίτλος του σχετικού γραπτού.

   Το περί ου ο λόγος, λοιπόν, θέμα σχετίζεται με την αδιαφορία της νεολαίας και κατά κύριο λόγο της μαθητιώσας για την απόκτηση γνώσης και γενικότερα παιδείας. Ξεκινώντας, λοιπόν, από την προρρηθείσα έρευνα, θα ήθελα να επισημάνω ότι αυτή αναφερόταν στη διαπίστωση εκπαιδευτικών σε σχολεία, σχετικά με τη μείωση της σχολικής απόδοσης των μαθητών. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι μεγάλη μερίδα σχετικά καλών μαθητών, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα έχασε το ενδιαφέρον της για το διάβασμα και κατά συνέπεια έπεσε η σχολική απόδοσή της.

   Σε άλλες συνθήκες, προσωπικά μιλώντας, δεν θα έδινα καθόλου βάση σε τέτοιου είδους έρευνες και "αριθμολαγνείες", οι οποίες γεμίζουν τις δημοσιογραφικές στήλες και οι οποίες μιλάνε για αποδόσεις των μαθητών σαν να αναφέρονται σε αποδόσεις αγώνων στοιχήματος! Ωστόσο, πίσω από τη συγκεκριμένη έρευνα και τη διαπίστωση αυτής διέκρινα αίτια που εδράζονται σε ιδεολογικές βάσεις.

    Οι ιδεολογικές αυτές βάσεις της αδιαφορίας της νεολαίας για καταβολή κόπου, ένεκα της γνώσης και της παιδείας ερείδονται επί κοινωνιολογικών παρατηρήσεων. Τουτέστιν, οι ηλικιακές ομάδες των νέων από 15 έως 18 και από 19 έως 25 ετών παρατηρώντας τις μεγαλύτερες γενιές που κυμαίνονται ηλικιακά από το 26ο έως το 40ο έτος, υποβάλλουν στους εαυτούς τους, πρώτα και κατόπιν στους άλλους ένα αφοπλιστικό ερώτημα: " οι μεγαλύτερες γενιές που κοπίασαν για γνώση, τί κατάλαβαν από επαγγελματικής και οικονομικής απόψεως;"

     Το ως άνω ερώτημα  είναι όντως αφοπλιστικό και μπορεί, κάλλιστα, να παίξει το ρόλο του ιδεολογικού ινστρούχτορα (sic), κατά τους κοινωνικούς αγωνιστές, ώστε, πλέον, να καθιερωθεί η ιδεολογική αδιαφορία των νέων για μόρφωση γενικά. Έτσι,πλέον, παρατηρείται μία ουσιώδης διαφορά, ένα πέρασμα από την αδιαφορία που επιδείκνυαν,μέχρι πρότινος, οι νέοι για απόκτηση μόρφωσης και η οποία εδράζονταν στην καλοπέραση της εποχής στην αδιαφορία για μόρφωση, λόγω ιδεολογικών πεποιθήσεων. Το χείριστο στην όλη υπόθεση είναι, τελικά, ότι πέρα από την αδιαφορία για την απόκτηση επαγγελματικής γνώσης, οι νέοι θα αδιαφορούν και για την απόκτηση παιδείας, ακόμη ακόμη και για την καθημερινή τους πληροφόρηση, σχετικά με τα πανελλαδικά και παγκόσμια τεκταινόμενα! Στο τέλος, βλέπω την πλειοψηφία των νέων να χρησιμοποιεί τον υπολογιστή μόνο "για να ποτίσει τις ντομάτες στο farmville"! 
Καλωσήλθατε "στη νέα εποχή της ιδεολογικής απληροφόρησης και αμορφωσιάς"!


                                                                                                         -Innerland-
                                                                                                         30-01-2013
                                                                                                       + Ημέρα εορτής των 
                                                                                                     τριών Μεγάλων και Αγίων
                                                                                                     Ιεραρχών,προστατών της 
                                                                                                    παιδείας και των γραμμάτων
                                                      
            

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013



Η εξέγερση των ζώων



   Κάνοντας κανείς μία γρήγορη ανασκόπηση τα τρία (σχεδόν) προηγούμενα έτη στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Ελλάδας, τί διαπιστώνει; Κινδυνολογίες για πτώχευση της χώρας, διαπιστώσεις ελληνικής διαφθοράς, αναφορές "σε οικονομικούς τιτανικούς", ψήφιση μνημονίων, πτώση βιοτικού επιπέδου , αυτοκτονίες και περαιτέρω πτώση του βιοτικού επιπέδου!

   Στον  αντίποδα αυτής της ρεαλιστικής (δυστυχώς) αποτίμησης βρίσκονται "οι ψευδεπίγραφες προβλέψεις" των κυβερνώντων περί επερχόμενης ανάπτυξης της χώρας και εξόδου από την παρούσα δεινή κατάσταση.

   Εντάξει, οι περισσότεροι εξ' ημών θα παρομοιάσουμε αυτήν την τακτική με τη γνωστή μέθοδο "του καρότου και του μαστιγίου" που ακολουθείται στα υπομονετικά τετράποδα υποζύγια και συγκεκριμένα στα γαϊδουράκια. Εξάλλου, πλειστάκις, έχουμε ακούσει από τους "εθνικούς μας υποβολείς" (βλέπε ΜΜΕ) ότι αυτήν η τακτική ακολουθείται από τη γερμανική κυβέρνηση ως προς τον Ελληνικό λαό και φυσικά ως προς "την άμοιρη" και "ανεύθυνη" για τα δεινά μας "ελληνική κυβέρνηση", η οποία ίσα-ίσα κάνει ό,τι μπορεί για να αποσοβήσει τον κίνδυνο του εθνικού ολέθρου.
       
  Εκείνο, όμως, πραγματικά, που θα πρέπει να μας προβληματίσει είναι ότι η ως άνω αναφερόμενη τακτική "του καρότου και του μαστιγίου" απευθύνεται , πρωτίστως, σε ζώα! Συγκεκριμένα, όπως προαναφέρθηκε, απευθύνεται σε τετράποδα υποζύγια των οποίων η κύρια (ίσως και η μοναδική) αρετή είναι η υπομονή. Τώρα, πως αυτά τα κατά τ' άλλα συμπαθή τετράποδα παρομοιάζονται με κυβέρνηση ανθρώπων και "με κυρίαρχο λαό" είναι ένα εύλογο ερώτημα που ίσως η απάντησή του εδράζεται σε αρχέγονα κατάλοιπα "ζωομορφισμού" στους ανθρώπους ή "ανθρωπομορφισμού" στα ζώα!

   Πάντως, σε κάθε περίπτωση, εάν κάποιος κάνει μία ενδελεχή αναδρομή  και αναλογιστεί, εν προκειμένω, το πως διήγε αυτός, συγκεκριμένα, στα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας, τον προσωπικό του βίο, μάλλον, θα καταλήξει να δεχτεί ως απάντηση στα ανωτέρω εύλογο ερώτημα "το ζωομορφισμό" των ανθρώπων και εν προκειμένω των νεοελλήνων (βλέπε περίοδο ,μεταπολίτευσης και μετά). Και τούτο , διότι οι περισσότεροι εξ' ημών τί έχουν να θυμούνται από τον πρότερο "βίο άνεσης", κατά τα χρόνια της "προηγούμενης χρυσής δεκαετίας", πάρεξ ενασχολήσεις με κάθε είδους καλοπέραση (σεξ, μπουζούκια, λούσα, ταξίδια, ομάδες αθλητικές);

   Και το ερώτημα είναι ότι, αφού αποκτηνωθήκαμε σε μέρες ευημερίας (υποτίθεται οικονομικής, αλλά και άλλης μορφής-κοινωνικής, πολιτισμικής) δεν θα αποκτηνωθούμε σε μέρες δυσπραγίας και καθολικής δυστυχίας;

   Όσον αφορά στην μόνιμη επωδό όλων μας για αντιμετώπιση της παρούσας τραγικής κατάστασης που είναι η εξέγερση, κι αυτή, δυστυχώς, πολύ φοβάμαι ότι θα έχει αποκτηνωμένη μορφή, μοιάζοντας με "εξέγερση των ζώων"!


                                                                                                                           -Innerland- 
                                                                                                                          

Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012


ΤΟ ΨΥΧΙΚΟ ΑΛΓΟΣ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΡΕΒΕΓΙΟΝ





  "Τρομοκρατία είναι να ψάχνεις για δουλειά", "βία είναι να χάνεις το σπίτι σου", "ψυχική οδύνη είναι να μην έχεις να φας"!


 Αναμφίβολα, η οικονομική κρίση που έδωσε ρεαλιστικό έρεισμα στα ανωτέρω "ρητά-διαπιστώσεις", προκάλεσε και προκαλεί τεράστιο ψυχικό άλγος, στεναχώρια, κατά το λαϊκότερο, είτε, διότι κάποιος έχει χάσει τη δουλειά του, είτε γιατί κάποιος έχει χάσει το σπίτι του, ένεκα χρεών, είτε, τέλος, στην τραγικότερη περίπτωση, γιατί κάποιος δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα προς το ζην τα δικά του και της οικογένειάς του!

   Ωστόσο, για να είμαστε ειλικρινείς, σοβούσης της κρίσης, υπάρχει , ακόμη, μία μεγάλη μερίδα της λεγόμενης "μεσαίας τάξης"(που διαρκώς συρρικνώνεται), η οποία , αν και έχει υποστεί μεγάλες οικονομικές απώλειες, δύσκολο να κατανοήσει (ακόμα δηλαδή) τα προαναφερθέντα "ρητά-διαπιστώσεις"!

   Η περίοδος που γράφεται αυτό το άρθρο, είναι αυτή των Χριστουγέννων. Τί, άραγε, έρχεται στο μυαλό "της ελληνικής μεσαίας τάξης", όταν γίνεται αναφορά στις χριστουγεννιάτικες γιορτές; Τί είναι, άραγε, εντυπωμένο στο συλλογικό υποσυνείδητο "της ελληνικής μεσαίας τάξης" για την περίοδο των γιορτών; Τί κάνει, άραγε, "νιάου-νιάου στα κεραμίδια";

  "Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας", διότι είμαστε αρκετά ευτραφείς και σίγουρα θα φανούμε!  Άλλο το ψυχικό άλγος για την επιβίωση...και άλλο το ψυχικό άλγος των χαμένων ρεβεγιόν!  

                                                                      - Innerland -
                                                                      27/12/2012
                                                                                                                                                                                      

Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012

<< ΕΝΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΝΗ, ΚΑΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΑΔΙΚΙΕΣ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΘΥΜΩΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ. 

 ΟΠΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΟΡΕΥΤΟΥΝ ΜΑΖΙ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΕΝΟΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΑΡΧΟΝΤΑ, ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΟΙΞΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕ ΠΛΟΥΣΙΟΠΑΡΟΧΑ. ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΕΚΛΕΨΕ ΕΝΑ ΧΡΥΣΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ, Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΠΟΡΡΗΣΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΤΙΠΟΤΑ. ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΟΥΝ, ΩΣΠΟΥ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑΝ ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΑΡΧΟΝΤΑ. ΕΚΕΙΝΟΣ ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΔΙΩΞΕ ΜΕ ΑΣΧΗΜΟ ΤΡΟΠΟ, ΤΟΤΕ ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ Ε
ΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΑΡΧΟΝΤΑ. Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΛΙ ΔΕ ΜΙΛΗΣΕ. ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥΣ, ΩΣΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ ΕΝΟΣ ΦΤΩΧΟΥ ΒΟΣΚΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝ ΚΑΙ ΛΥΤΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕ ΟΤΙ ΕΙΧΕ, ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΟΜΩΣ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΕΒΑΛΕ ΦΩΤΙΑ ΚΙ ΕΚΑΨΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ ΤΟΥ ΒΟΣΚΟΥ. 

 ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥΣ, ΩΣΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΙ ΕΤΣΙ ΖΗΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΘΗΚΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΔΕΥΣΕΙ, Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΟΜΩΣ ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΟΤΑΜΙ ΕΣΠΡΩΞΕ ΤΟΝ ΝΕΑΡΟ ΜΕΣΑ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΝΙΓΗΚΕ. 

 ΤΟΤΕ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΦΩΝΑΞΕ ΜΕ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΞΕΝΟ << ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ?>> ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕ <<ΕΙΜΑΙ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΚΑΝΑ ΗΤΑΝ ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ>> <<ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ?>> ΚΙ Ο ΞΕΝΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕ << ΕΚΛΕΨΑ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΑΡΧΟΝΤΑ, ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΤΟΜΙΟ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΝΕ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΕ, ΤΟ ΑΦΗΣΑ ΣΤΟΝ ΚΑΚΟ ΑΡΧΟΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕ, ΕΚΑΨΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΒΟΣΚΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΣΚΑΒΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΘΑ ΒΡΕΙ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΘΗΣΑΥΡΟ, ΚΑΙ ΕΠΝΗΞΑ ΤΟ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΒΑΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΕΧΑΝΕ>>

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΣΠΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ


  Βλέποντας τα όσα έλαβαν χώρα την τελευταία τριετία στην Ελλάδα με την απίστευτη οικονομική , πολιτική και κοινωνική κρίση που ενέσκηψε, μέσα στο μυαλό μου στριφογύριζε μία πολύ περίεργη έννοια! Η έννοια αυτή είναι η έννοια "της κοινωνικής παγίδας".   


  "Ως κοινωνική παγίδα" με ή χωρίς εισαγωγικά ορίζω μία συνιστώσα τακτικών που χρησιμοποιούνται, πολλά χρόνια τώρα για να δημιουργήσουν ένα κατάλληλο περιβάλλον μέσα στο οποίο θα "εκκολάπτονται αποχαυνωμένοι πολίτες", αδύναμοι να δουν τις τρομακτικές αλλαγές που επιτελούνται για την αποσάθρωση της κοινωνίας.

  Οι ανωτέρω τακτικές χρησιμοποιούν το μηχανισμό της παγίδας! Προσελκύουν, δηλαδή, με ένα ελκυστικό προϊόν τα υποψήφια θύματα, μέχρι τα τελευταία να γίνουν κανονικά θύματα!

  "Το σκηνικό της φάκας" στήθηκε πολλές δεκαετίες πριν με την λεγόμενη "μεταπολεμική ανάπτυξη της χώρας". Ανάπτυξη και τότε , περί προσπάθειας ανάπτυξης και τώρα ο λόγος! Άφθονα αμερικανικά κεφάλαια "ξεχύθηκαν τω καιρώ εκείνω" για την ανάπτυξη της "ερειπωμένης Ελλάδας", στην πραγματικότητα, όμως, για το πέρασμα "από την αθωότητα της αγροτικής Ελλάδας" στην "εκπορνευμένη" βιομαχηνική ανάπτυξη και στον εκμαυλισμένο τριτογενή τομέα των υπηρεσιών!

  "...Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες"! Όχι,φυσικά, αυτά τα έντομα που γυρνάνε από λουλούδι σε λουλούδι και παράγουν κάτι χρήσιμο, αλλά άλλα έντομα, έξωθεν, που απομυζούν τον παραγωγικό πλούτο της χώρας και περισσότερο με κηφήνες μοιάζουν!

 Και κάπως έτσι, πέρασαν "όμορφα" τα χρόνια για να φτάσουμε σε καταστάσεις "ευρωπαϊκού εκσυγχρονισμού" με μία ψευδοαντίσταση στο ενδιάμεσο. Το  κατάλληλο περιβάλλον που προαναφέρθηκε για να δημιουργηθεί ένα  "ωραίο μαντρί προβάτων" εξελίχθηκε πλήρως! Διαμορφωμένες, πλέον, μεγαλουπόλεις τέρατα (δύο για την ακρίβεια), "απέραντα τσιμεντένια χαλιά", φιλοξενούν στοργικά "τους ήσυχους αμνούς της αποχαύνωσης".
  
  Προβλεπόμενες συνθήκες ζωής, μακρυά από τον απρόβλεπτο κόσμο της φύσης, ομογενοποιημένη τροφή, ομογενοποιημένη πληροφόρηση, άρα και σκέψη, lifestyle, καταναλωτισμός, χρήμα, χρήμα, χρήμα... Και στο βάθος του πλάνου, μία επίφαση αντίστασης: αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ",μεγάλες δόσεις δημοκρατιολαγνείας", "δικαιωματίες να φάνε και οι κότες" και "απύθμενα αντανακλαστικά σύνδρομα και κατάλοιπα" από την εποχή της χούντας ακόμη!

  Και κάπως, έτσι, "σκηνοθετικά" θα κλείσω αυτό το εφιαλτικό έργο που με οδήγησε σε τούτην εδώ τη συγγραφή.Πριν πέσουν , όμως, οι τίτλοι τέλους, έχω ένα ακροτελεύτιο "γκρο πλαν" : φύση οργιαστική γύρω-γύρω, δέντρα, πουλιά, κελαρυστά  ποτάμια και...το μεγάλο άσπρο πρόβατο συνεχίζει αμέριμνο να βόσκει στο απέραντο λειβάδι της κοινωνικής αποχαύνωσης



                                                              - Ιnnerland -

                                                                27/09/2012

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012

Η πίσω όψη της σύγχρονης Ελληνίδας




Του Βασίλη Γραμμένου






Πόση ανάγκη άραγε έχει η σημερινή Ελληνίδα για αυτοεπιβεβαίωση;


Πόσο απεγνωσμένα ζητάει να γίνει επίκεντρο των συζητήσεων και του ενδιαφέροντος    

των αντρών;

Πόσο υπόδουλη είναι σ΄ αυτό που ονομάζεται νέα τάση της μόδας και σύγχρονα πρότυπα 

ομορφιάς; Όλα αυτά αναρωτιόμουν όλο το καλοκαίρι αραχτός σε μια ξαπλώστρα και 

προσπαθώντας να ατενίσω το πέλαγος μπροστά μου που είχε κρυφτεί από το πλήθος 

γυμνόστηθων για να μην πω… ολόγυμνων γυναικών!!!

Μα όπου και να πήγα, σε όποια παραλία και να βρέθηκα (Πάρο, Μύκονο, Σκιάθο, Αστέρα 

Βουλιαγμένης, Α’ Πλαζ Βούλας κ.α) η εικόνα ίδια και πιο «απελευθερωμένη» από ποτέ!

Η θέα των strings και των brazilian μαγιό είχαν την τιμητική τους. Ψηλές, αδύνατες στα 

πρόθυρα νευρικής ανορεξίας, κοντές, στρουμπουλές, παντρεμένες, χωρισμένες(!), όλες 

μανιωδώς προσπάθησαν να επιδείξουν χύμα και ούτε καν τεχνηέντως την…πίσω όψη 

τους!!!

Αναζητώντας, λυσσασμένα θα έλεγε κανείς, τον θαυμασμό και το ενδιαφέρον του αντίθετου 

φύλου, οι κυρίες μπαινόβγαιναν κάθε δέκα λεπτά στη θάλασσα δήθεν σκασμένες από τον 

καυτό ήλιο και βγαίνοντας κορδωμένες, σε σημείο που θα νόμιζε κανείς ότι έχουν πάθει 

λόρδωση, συνέχιζαν ακάθεκτες την όπισθεν… ηλιοθεραπεία!!!

Και καλά…ας φανώ λίγο επιεικής με τις νεαρές γυναίκες και φυσικά όταν αναφέρομαι στις 

νεαρές ηλικίες δεν εννοώ όλα αυτά τα δεκαπεντάχρονα και δεκαεξάχρονα κορίτσια που 

ξεχύθηκαν φέτος στις παραλίες συναγωνιζόμενα στην ανάδειξη του καλύτερα εκτιθέμενου 

πωπού.

Τι να πω για τις σοβαρές κατά τα άλλα… κυρίες που έσκυβαν, σχεδόν γονατιστές, να 

στρώσουν την πετσέτα στην ξαπλώστρα τους και τα γυμνά οπίσθιά τους κολλούσαν σχεδόν 

στο πρόσωπου του διπλανού που προσπαθούσε αμέριμνος και κυρίως ασκανδάλιστος να 

απολαύσει τον ήλιο και τη θάλασσα. 

Να μιλήσω τώρα για τις ώριμες του είδους που όσα δεν έκαναν στα νιάτα τους έσπευσαν 

τώρα να τα χαρούν αγνοώντας και προσβάλλοντας την αισθητική των άλλων λουόμενων 

προσφέροντάς τους φόρα παρτίδα τον πεσμένο και ρυτιδιασμένο πισινό τους! 

Αυτό όμως που πραγματικά με ξένισε και θα μπορούσα να πω με εξόργισε ήταν όταν είδα 

μια μέρα ένα κοριτσάκι, όχι πάνω από τριών χρόνων, να κάνει τη βόλτα του κατά μήκος 

της ακρογιαλιάς φορώντας άκουσον -άκουσον brazilian μαγιό, με τη μαμά από πίσω να 

ακολουθεί και να καμαρώνει με το ίδιο σχέδιο.

Και καλά…να μη μιλήσω για ηθική και μου την πέσουν κάποιοι-κάποιες…, αλλά κυρίες μου 

δε σας έχει μιλήσει κανείς για κανόνες υγιεινής σε θάλασσες και παραλίες πόσο μάλλον 

όταν έχετε να κάνετε με τα ίδια τα παιδιά σας;;;

Αλλά τι λέω! Εδώ πάτε και κάνετε μπάνιο σε βούρκους! Σε θάλασσες που σύμφωνα με 

μετρήσεις είναι ακατάλληλες για κολύμβηση, στο μαγιό θα κολλήσετε;

Πως θα μπορούσε άραγε να ερμηνεύσει ένας ειδικός την διακαή επιθυμία της Ελληνίδας 

γυναίκας να θέλει να βγει στην παράλια ημίγυμνη η ακόμα και γυμνή;

Φταίνε άραγε οι άντρες? Φταίει άραγε αυτό για το οποίο οι ίδιες γκρινιάζουν και 

παραπονιούνται ότι κανείς δεν τους την «πέφτει» πια;

Μα πως κυρίες μου να σας την «πέσουν» οι άντρες;

Και εάν σας την «πέσουν»θα σας δουν για σοβαρό σκοπό? Θα πουν αυτό είναι κορίτσι για 

σπίτι; Ε λοιπόν, εγώ που είμαι άνδρας σας λέω κατηγορηματικά ΟΧΙ!!! 

Βαρέθηκαν πια το άφθονο, χύμα και ωμό κρέας. Δεν έχετε κρατήσει τίποτα πια κρυφό για 

να εξάψετε τη φαντασία του. Έχετε χάσει(όχι όλες…) την μονάδικότητά σας που θα κινήσει 

το ενδιαφέρον του και θα σας δει με άλλο μάτι... 

Όπου και να κοιτάξουν οι άντρες βλέπουν γυναίκες κλώνους, θύματα του σύγχρονου 

γυναικείου status με το ίδιο μαλλί, το ίδιο νύχι, το ίδιο ντύσιμο, την ίδια τσάντα, 

στραγγαλισμένη στο χέρι και φυσικά το ίδιο μαγιό!

Πόσο πιο χαμηλά… 

ΠΗΓΗ: 
http://www.vimaonline.gr/default.asp?pid=19&authid=27&artid=7523